review Till the End of the Moon

จันทราอัสดง : ทรมานบันเทิงขั้นสุด กับจอมมารที่ทำตับพังพินาศ

style Piwsai

รีวิว จันทราอัสดง

ตอนที่ผมกดเพลย์ซีรีส์เรื่องนี้ ผมนึกว่าตัวเองเตรียมใจมาดีพอแล้วสำหรับพล็อต “รักต้องห้ามระหว่างเทพกับมาร” แต่เปล่าเลยครับ… จันทราอัสดง ทุบกำแพงความอดทนของผมกระจุยตั้งแต่ 5 ตอนแรก!

ความบ้าคลั่งคือผมต้องถ่างตาดูความรันทดของ “ถานไถจิ้น” รวดเดียวข้ามวันข้ามคืน (จนสภาพใต้ตาแทบจะดำกว่าชุดจอมมารในเรื่อง) ซีรีส์เรื่องนี้ไม่ได้เอาพระเอกมารังแกนางเอกแบบละครน้ำเน่า แต่มันเล่นกับจริยธรรมในใจคนดู เราจะทำยังไงเมื่อคนที่ทำลายล้างโลก คือคนที่ถูกโลกใบนี้เหยียบย่ำและรังแกมาตั้งแต่เกิด? ผมด่าความร้ายกาจของพระเอกไม่ออก เพราะบาดแผลของเขามันลึกจนน่าสยดสยอง นี่คือซีรีส์ที่ท้าทายตรรกะความตอแหลของคำว่า “ฝ่ายธรรมะ” ได้เจ็บปวดและเลือดเย็นที่สุดเรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์ซีรีส์จีนครับ

จอมมารที่ขยี้หัวใจคนดูจนแหลกละเอียด!

จันทราอัสดง (Till the End of the Moon)

สุนทรียศาสตร์ “ตุนหวง” และศิลปะแห่งความตาย

บอกลาลุคเทพเซียนชุดขาวปลิวไสวแบบมินิมอลไปได้เลย! ผู้กำกับสาดสีสันและกลิ่นอายศิลปะพุทธศิลป์ตุนหวงเข้ามาแบบไม่ยั้ง ทั้งเครื่องประดับที่หนักอึ้ง การแต่งหน้าจัดจ้าน และลวดลายชุดที่โคตรวิจิตรตระการตา งานภาพสะท้อนความ “หนักหน่วง” ของกรรมที่ตัวละครต้องแบกรับ โดยเฉพาะช่วง “ฝันปัวเหร่อ” (อดีตชาติหมิงเย่-ซางจิ่ว) การใช้สีและแสงอลังการจนเหมือนเรากำลังเสพงานจิตรกรรมฝาผนังที่เคลื่อนไหวได้ มันฉูดฉาดแต่แฝงไปด้วยความตายและความว่างเปล่า

ชายผู้เกิดมาไร้รัก กับ หญิงสาวที่ต้องมอบความรักเพื่อฆ่าเขา

  • ถานไถจิ้น (หลัวอวิ๋นซี): หลายคนบ่นว่าทำไมหลัวอวิ๋นซีถึงผอมแห้งจนน่ากลัว? แต่ในมุมการวิเคราะห์ตัวละคร นี่คือความอัจฉริยะครับ! ถานไถจิ้นคือตัวละครที่มีภาวะไซโคพาท จากการเกิดมาไร้ “เส้นใยรัก” สภาพร่างกายที่ผอมแห้งสะท้อนความอดอยากทั้งทางกายและวิญญาณ เขาต้อง “เลียนแบบ” ความรู้สึกของคนอื่นเพื่อเอาชีวิตรอด หลัวอวิ๋นซีใช้สายตาที่ทั้งว่างเปล่าและบ้าคลั่ง สลับกันจนคนดูขนลุก

  • หลีซูซู / เยี่ยซีอู้ (ไป๋ลู่): ตัวแทนของความย้อนแย้งที่แท้จริง เธอถือภารกิจย้อนเวลามาฆ่าจอมมาร แต่เงื่อนไขคือ “ต้องทำให้เขารักเธอจนงอกเส้นใยรักขึ้นมาก่อน ถึงจะฆ่าได้” การที่ต้องฝืนใจทำดีกับคนที่ในอนาคตจะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ตัวเอง เป็นความกดดันที่ไป๋ลู่ถ่ายทอดออกมาได้อึดอัดและน่าสงสารสุดๆ

ความรู้สึกที่วัดด้วยตัวเลข!!
มิติการวิเคราะห์ คะแนน นิยามความเจ็บปวดจากก้นบึ้งของ Piwsai
ระดับความ Red Flag ของพระเอก 10 toxicขั้นสุด แต่ดันโกรธไม่ลงเพราะชีวิตพี่แกน่าสมเพชเกิน
ความบอบช้ำทางจิตใจ 100/10 ไม่ต้องพักหายใจ! หวานกัน 5 นาที นอกนั้นทรมานกันล้วนๆ
งานภาพและการออกแบบ 9.5 สวยตะโกน สวยตาแตก แต่อาจจะดูล้นไปนิดในบางซีน

ถ้าพูดถึงพล็อตจอมมารคลั่งรัก ภาพของ “ของรักของข้า” มักจะถูกหยิบมาเทียบเสมอ แต่ผมบอกเลยว่าคนละโลก! ตงฟางชิงชาง (ของรักของข้า) คือจอมมารสายเปย์ที่พร้อมจะเผาโลกเพื่อปกป้องนางเอก มันมีความเป็นดาร์กแฟนตาซีผสมรอมคอม แต่ ถานไถจิ้น คือจอมมารสายมีปม ที่พร้อมจะบีบคอนางเอกแล้วร้องไห้ไปด้วยตัวเอง! มันคือ Toxic Relationship ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ จันทราอัสดง ดาร์กกว่า หนักกว่า และไม่มีพื้นที่ให้ความฟีลกู๊ดเลยครับ

ถาม-ตอบ

เป็นความตั้งใจของนักแสดงและผู้กำกับครับ เพราะตามนิยาย ถานไถจิ้นถูกทิ้งให้อดอยากและโดนทรมานมาตั้งแต่เด็ก รูปร่างที่ผอมแห้งจนเห็นกระดูกจึงเป็นการสะท้อนความบอบช้ำทางกายที่ส่งผลถึงจิตใจอย่างสมจริงที่สุด

นี่คือจุดเปลี่ยนของเรื่องครับ ฝันนี้ไม่ใช่แค่อดีตชาติ แต่เป็นการให้พระเอกนางเอกได้เข้าไปเรียนรู้ความเจ็บปวดของการทรยศและการเสียสละ มันคือบทเรียนที่สอนถานไถจิ้นให้รู้จักคำว่า “รักและปกป้อง” เป็นครั้งแรก

ซีรีส์เลือกจบแบบ “ปลายเปิดเชิงสัญลักษณ์ครับ” แม้จะดูเหมือนการสูญเสีย แต่ผู้สร้างได้ทิ้งเบาะแสความหวังเอาไว้ในฉากสุดท้าย ให้คนดูได้ตีความต่อเองว่าท้ายที่สุดแล้วพวกเขาจะได้กลับมาพบกันหรือไม่

เรื่องนี้เหมาะกับ

คนที่เสพติดความสัมพันธ์แบบทั้งรักทั้งเกลียด, สายซาดิสม์ที่ชอบตัวละครเอกมีชีวิตบัดซบขั้นสุด, แฟนคลับที่อยากเห็นงานอาร์ตสไตล์ตุนหวง และคนที่ชอบหลัวอวิ๋นซีในลุคเกรี้ยวกราดปนเปราะบาง

เรื่องนี้ “ไม่” เหมาะกับ

คนที่จิตใจอ่อนไหวง่าย, คนที่รำคาญพล็อต “มีปากแต่ไม่ยอมพูดจนเกิดความเข้าใจผิดซ้ำซาก” หรือคนที่ต้องการดูซีรีส์เพื่อความผ่อนคลายก่อนนอน

0 0 คะแนนโหวต
คะแนน

FOLLOW UP

ถ้าดูจบแล้วไปไหนต่อ?

Next Move: ถ้าดูเรื่องนี้จบแล้วยังมูฟออนจากความสัมพันธ์แบบรักแรงเกลียดแรงของไป๋ลู่ไม่ได้ ผมขอส่งไม้ต่อให้ “เล่ห์รักวังคุนหนิง” ครับ ตามไปดูไป๋ลู่รับมือกับคนบ้า (เซี่ยเวย) อีกรอบ ในโหมดการเมืองชิงอำนาจที่เชือดเฉือนและประสาทแดกไม่แพ้กัน!

ซีรีส์จีนแนวเทพเซียน

TESTIMONIALS

ผู้เชี่ยวชาญด้านซีรีส์ที่ใช้เวลาครึ่งชีวิตอยู่ในโลกสตรีมมิ่ง มักมองหา “รูโหว่” ในบทพอๆ กับที่มองหา “หัวใจ” ของเรื่องราว”

บทความอื่นๆ

0 0 คะแนนโหวต
คะแนน
Subscribe
แจ้งให้ทราบ
0 Comments
ไฮไลต์ข้อความเฉพาะจุดในบทความ
ความคิดเห็นทั้งหมด